اگر یک نمایشگر بتواند فروش را تا 40 درصد افزایش دهد چه؟ (اسپویلر: این جادو نیست - طراحی هوشمندانه است.)

من دیده ام که یک صفحه نمایش ساده نحوه خرید مردم را تغییر داده است. در بسیاری از فروشگاه ها، مشکل محصول نیست. مشکل این است که محصول در معرض دید پنهان می ماند. مشتریان وارد می شوند، به اطراف نگاه می کنند و تنها با کالایی که قصد خرید آن را داشتند، آنجا را ترک می کنند. من این اتفاق را در مغازه‌های کوچک، در غرفه‌های بازشو و در فضاهای خرده‌فروشی بزرگ‌تر تماشا کرده‌ام. قفسه ها پر بود. فروش ثابت بود. صاحبان فروشگاه مدام همین سوال را می پرسیدند: چرا مردم مرور می کنند، سپس متوقف می شوند؟ پاسخ من معمولاً یکسان است. نمایشگر به اندازه کافی کار نمی کند. یک نمایشگر خوب بیشتر از نگهداری محصولات انجام می دهد. چشم را هدایت می کند. به خریداران دلیلی برای توقف می دهد. این به آنها کمک می کند تا بفهمند چه چیزی بخرند، چرا آن را بخرند و چگونه از آن استفاده کنند. وقتی به عنوان «یک نمایش، 40 درصد فروش بیشتر» فکر می کنم، آن را به عنوان یک وعده نمی خوانم. برای یادآوری خواندم. یک نمایشگر خوش ساخت می تواند نحوه حرکت مشتری را در فروشگاه تغییر دهد. یک بار با یک مغازه کوچک لوازم خانگی کار می کردم که شمع، لیوان و جعبه های هدیه می فروخت. صاحب اقلام پرفروش را در امتداد دیوار پشتی قرار می داد و انتظار داشت مشتریان آنها را پیدا کنند. اکثر مردم این کار را نکردند. فروشگاه مرتب به نظر می رسید، اما احساس آرامش می کرد. از صاحبش خواستم یک نمایشگر ساده در نزدیکی ورودی ایجاد کند: یک چیدمان آماده هدیه با یک شمع، یک لیوان، یک کارت و یک روبان که به دور مجموعه بسته شده است. هیچ چیز فانتزی نیست فقط یک ایده روشن هفته بعد، خریداران بیشتری از هر نقطه دیگری در فروشگاه، پشت آن میز توقف کردند. برخی ست کامل را خریدند. برخی یک مورد را برداشتند و هنگام تسویه حساب کالایی را اضافه کردند. این قدرت واقعی نمایش است. وقتی یک نمایشگر می‌سازم، با یک سوال شروع می‌کنم: خریدار باید در سه ثانیه چه چیزی را بفهمد؟ اگر پاسخ واضح نیست، نمایشگر بسیار ضعیف است. مردم نمی خواهند سخت کار کنند تا بفهمند چه چیزی برای فروش است. آنها خواهان حس سریع ارزش، استفاده و سبک هستند. یک نمایشگر باید قبل از اینکه کارمند صحبت کند صحبت کند. من روی سه چیز تمرکز می کنم. فضا. من فضای کافی بین محصولات می گذارم تا هر مورد بتواند نفس بکشد. شلوغی قفسه ها چشم را خسته می کند. فاصله تمیز به یک محصول کمک می کند تا از محصول بعدی متمایز شود. سفارش دهید. من قوی ترین آیتم را در جایی قرار می دهم که افراد به طور طبیعی در ابتدا نگاه کنند. من محصولات مرتبط را با هم گروه بندی می کنم. یک نمایشگر زمانی بهتر عمل می کند که به جای اینکه سعی کند همه چیز را یکجا بیان کند، یک داستان کوچک را بیان می کند. کنتراست. من از رنگ، ارتفاع و بافت برای ایجاد تفاوت واضح بین موارد استفاده می کنم. یک ردیف صاف از اشیاء مشابه ناپدید می شود. نمایشگری با شکل و حرکت مورد توجه قرار می گیرد. به مسیر مشتری هم توجه می کنم. یک خریدار به ندرت وارد فروشگاهی می شود که برنامه ریزی کامل داشته باشد. بسیاری از مردم با یک نیاز وارد می شوند، سپس وقتی چیزی نظرشان را جلب کرد نظر خود را تغییر می دهند. به همین دلیل است که قسمت جلو بسیار مهم است. این اولین فرصت برای کاهش سرعت مشتری است. این اولین فرصتی است که به محصول احساس مفید، آسان و ارزش نگاه دقیق تر می دهد. یک نمایشگر می تواند فروش را افزایش دهد زیرا سردرگمی را از بین می برد. محصول را به ایده تبدیل می کند. یک صفحه نمایش می تواند بگوید: "این برای میز شماست." یا، "این با کیف آخر هفته شما مناسب است." یا، "این به عنوان یک هدیه کار می کند." این نوع پیام به خریداران کمک می کند سریعتر تصمیم بگیرند. من مشتریانی را دیده‌ام که اقلامی را که برای خرید آن برنامه‌ریزی نکرده بودند، انتخاب می‌کنند، نه به این دلیل که احساس می‌کنند تحت فشار قرار می‌گیرند، بلکه به این دلیل که نمایشگر باعث می‌شود انتخاب ساده به نظر برسد. من همچنین فکر می کنم یک نمایشگر باید با صدای فروشگاه مطابقت داشته باشد. نمایشگر نانوایی باید گرم و تازه باشد. یک صفحه نمایش فنی باید تمیز باشد و اسکن آن آسان باشد. یک نمایشگر زیبایی باید به مشتری در تصور نتیجه کمک کند. وقتی نمایشگر با برند مطابقت دارد، خریداران بیشتر به فضا اعتماد می کنند. آنها بیشتر می مانند. آنها بیشتر کاوش می کنند. با شک کمتری خرید می کنند. اگر بخواهم تجربه‌ام را خلاصه کنم، این را می‌گویم: زمانی که فروشگاه خرید را آسان‌تر می‌کند، معمولاً فروش افزایش می‌یابد. نمایشگر دکوراسیون نیست. این یک ابزار فروش است. اگر آن را با احتیاط قرار دهم، آن را شفاف نگه دارم و آن را بر اساس نیازهای خریدار بسازم، می تواند بیشتر از ظاهر خوب باشد. می تواند محصولات را جابجا کند. می تواند تصمیمات را شکل دهد. می تواند یک گوشه آرام را به یک نقطه فروش قوی تبدیل کند.

من مدام همین مشکل را می بینم. یک کسب و کار محصول خوبی دارد، اما صفحه شلوغ به نظر می رسد. پیام دفن می شود مشتری روی صفحه فرود می آید، برای چند ثانیه اسکن می کند و آنجا را ترک می کند. من این را از سمت کاربر نیز احساس کرده ام. اگر نتوانم قیمت، مزیت یا مرحله بعدی را سریع پیدا کنم، خواندن را متوقف می کنم. من نمی خواهم سخت کار کنم تا فقط یک صفحه را بفهمم. طراحی هوشمند آن را برطرف می کند. این یک صفحه کثیف را به یک مسیر روشن تبدیل می کند. این به مردم کمک می کند تا ببینند چه چیزی مهم است، به برند اعتماد کنند و با تلاش کمتر اقدام کنند. 1. من با یک هدف شروع می کنم. هر صفحه نیاز به یک کار دارد. یک محصول را بفروشید، یک تماس را رزرو کنید، یک سرنخ جمع آوری کنید یا یک سفارش را فشار دهید. وقتی یک صفحه سعی می کند پنج کار را همزمان انجام دهد، مردم گم می شوند. من هدف را نزدیک به بالا قابل مشاهده نگه می دارم. من از یک عنوان واضح، یک خط پشتیبانی کوتاه و یک دکمه عمل استفاده می کنم. 2. نویز را حذف می کنم. کلمات اضافی، رنگ های زیاد، و بلوک های شلوغ مردم را از خود دور می کنند. من هر چیزی را که به فروش کمک نمی کند حذف کردم. یک مغازه لباس فروشی کوچک که دیدم دوازده دکمه در صفحه اصلی داشت. به نظر شلوغ و سخت به نظر می رسید. پس از اینکه طرح بندی به یک پیشنهاد اصلی، سه گروه محصول و یک دکمه پاک کاهش یافت، خواندن صفحه آسان تر شد. مردم زمان بیشتری را در صفحه می‌گذرانند زیرا می‌دانستند کجا را ببینند. 3. از فضا به عنوان راهنما استفاده می کنم. جا خالی نیست به چشم استراحت می دهد. من اطراف تیتر، تصویر و دکمه را خالی می کنم. من یک ایده را از ایده بعدی جدا می کنم. یک صفحه تمیز احساس آرامش می کند. اعتماد به یک صفحه آرام آسان تر است. 4. من مثل یک شخص می نویسم نه بروشور. من از کلمات کوتاه و خطوط واضح استفاده می کنم. من از ادعاهای طولانی اجتناب می کنم. من می گویم محصول چه کاری انجام می دهد، به چه کسی کمک می کند و چه مشکلی را حل می کند. اگر برای نانوایی می نویسم، می گویم کیک ها تازه هستند، مرحله سفارش ساده است، و ترتیب پیکاپ آسان است. اگر من برای یک فروشگاه مراقبت از پوست می نویسم، می گویم محصول چه حسی دارد، چگونه از آن استفاده کنم و با چه نوع پوستی مناسب است. 5. من به جایی اعتماد می کنم که مردم بتوانند آن را ببینند. بررسی‌های واقعی، جزئیات تماس واضح، اطلاعات بازگشت ساده و عکس‌های محصول همگی کمک می‌کنند. من آنها را در پایین پنهان نمی کنم. یک کافه محلی که در نتایج جستجو متوجه شدم، عکس‌های مشتری، ساعات کاری و یک پیوند نقشه واضح در نزدیکی بالای صفحه اضافه کرده است. صفحه به یکباره مفیدتر بود. مردم نیازی به شکار حقایق اولیه نداشتند. 6. استفاده از موبایل را آسان می کنم. بسیاری از مردم با تلفن می خوانند. متن های کوچک، دکمه های کوچک و صفحات با بارگذاری آهسته به سرعت آنها را از دست می دهند. من ابتدا هر صفحه را در موبایل بررسی می کنم. ضربه زدن روی دکمه باید آسان باشد. متن باید متناسب با صفحه نمایش باشد. تصویر باید سریع لود شود. اگر صفحه روی تلفن کار می کند، معمولاً در همه جا بهتر کار می کند. 7. جستجو را در ذهن دارم. اگر ترافیک گوگل را می خواهم، هم برای افراد می نویسم و ​​هم برای جستجو. من از کلمه کلیدی اصلی در جایی که مناسب است استفاده می کنم. من ساختار صفحه را شفاف نگه می دارم. من جزئیات مفیدی را اضافه می کنم که به سوالات واقعی پاسخ می دهد. من از کلمات طبیعی استفاده می کنم، نه از خطوط اجباری. گوگل به صفحاتی توجه می کند که به کاربران کمک می کند آنچه را که نیاز دارند پیدا کنند. هر بار که می نویسم این را در ذهن دارم. یک طراحی هوشمند فریاد نمی زند. راهنمایی می کند. به همین دلیل است که من بر طرح بندی ساده، کلمات واضح و یک مسیر هموار برای عمل تمرکز می کنم. یک صفحه برای فروش نیازی به ظاهر شیک ندارد. نیاز به احساس آسان، صادقانه و مفید دارد. قانون من واضح است: اگر مشتری بتواند پیشنهاد را سریع درک کند، صفحه شانس بیشتری برای کار دارد.

من قبلاً فکر می کردم فروش برای داشتن یک زمین بهتر است. من اشتباه کردم چیزی که مرا عقب نگه داشت تلاش نبود. حدس زدن بود حدس زدم مردم چه می خواهند. حدس زدم کدام پیام کار می کند. قیمت مناسب، پیشنهاد مناسب، پیگیری مناسب را حدس زدم. نتیجه همیشه یکسان بود: روزهای شلوغ، پاسخ های ضعیف، فروش کند. من همیشه این اشتباه را می بینم. بسیاری از فروشندگان یک محصول می سازند، یک صفحه می نویسند، یک پیام ارسال می کنند، سپس منتظر می مانند و امیدوارند. امید یک برنامه نیست. وقتی به حدس و گمان اعتماد نکردم و شروع به گوش دادن به رفتار خریدار کردم، کار خودم تغییر کرد. من با یک قانون ساده شروع کردم: به مشتریان اجازه می دهم آنچه را که نیاز دارند به من نشان دهند. من هر پاسخ، هر نظر، هر پیام پشتیبانی را می‌خوانم. بارها و بارها دنبال همان کلمات گشتم. اگر مردم مدام می پرسیدند: "آیا این برای مبتدیان کار می کند؟" من آن پاسخ را نزدیک به بالا گذاشتم. اگر آنها مدام می‌گفتند، «وقت زیادی ندارم»، درک این پیشنهاد را آسان‌تر و سریع‌تر عمل کردم. این تغییر کوچک باعث شد پیام من کمتر شبیه یک پیشنهاد فروش باشد و بیشتر شبیه یک پاسخ مفید باشد. من هم سعی نکردم به همه بفروشم. آن درس از مغازه کوچکی که با آن کار می کردم آمد. آنها سازماندهی میز دست ساز را می فروختند. صفحه آنها در مورد سبک، ایده های هدیه، استفاده از دفتر خانه و نکات ذخیره سازی به یکباره صحبت می کرد. به نظر خوب بود، اما خریداران مطمئن نبودند. ما این صفحه را برای یک فرد واضح بازنویسی کردیم: شخصی که در خانه کار می‌کند و بدون صرف ساعت‌ها جستجو، یک میز مرتب می‌خواهد. فروش آسان تر شد زیرا پیام مشخص شد. مردم می توانستند خود را در آن ببینند. در اینجا فرآیندی است که من اکنون استفاده می کنم. من با نوشتن سه مشکل اصلی که خریدارم می خواهد حل شود شروع می کنم. من زبان را ساده نگه می دارم. من از همان کلماتی استفاده می کنم که خریدارم استفاده می کند. من سعی نمی کنم هوشمندانه به نظر برسم. سعی می کنم مفید به نظر برسم من مکان هایی را که خریداران از قبل صحبت می کنند بررسی می کنم. پیام ها، نظرات، نظرات کوتاه، تماس های فروش، حتی یادداشت های برگشتی. این مکان ها سرنخ های صادقانه ای به من می دهند. من یک قسمت را در یک زمان تغییر می دهم. یک تیتر یک خط پیشنهاد یک فراخوان برای اقدام اگر به یکباره بیش از حد تغییر کنم، نمی دانم چه کار کرده است. من اتفاقات بعدی را پیگیری می کنم. پاسخ‌های بیشتر، نرخ کلیک بهتر، تماس‌های بیشتر رزرو شده، سفارش‌های بیشتر شروع شده‌اند. هر تغییری برنده نمی شود و این خوب است. من فقط به یک مسیر روشن تر نیاز دارم. همچنین یاد گرفتم که اعتماد اغلب قبل از فروش است. مردم می خواهند قبل از خرج کردن احساس امنیت کنند. من یک روند ساده را نشان می دهم. من توضیح می دهم که بعد از خرید چه اتفاقی می افتد. من به سوالات رایج قبل از اینکه آنها بپرسند پاسخ می دهم. وقتی این کار را انجام می‌دهم، خریدار کمتر فکر می‌کند و خرید راحت‌تر می‌شود. یک مثال خوب از یک مربی تناسب اندام محلی آمد. او مهارت های قوی داشت، اما صفحه اش پر از وعده های بزرگ و خطوط مبهم بود. مردم بازدید کردند، سپس رفتند. ما صفحه را تغییر دادیم تا بر روی آنچه مشتریان بیشتر در مورد آنها می‌پرسیدند تمرکز کنیم: برنامه، پشتیبانی، و ظاهر هفته اول. او دیگر به نظر نمی رسد و به نظر واقعی می رسد. که تفاوت ایجاد کرد. دیدگاه من ساده است. وقتی با مردم صحبت نمی کنم و شروع به حل کردن برای آنها می کنم، فروش آسان تر می شود. هر چه بیشتر از سیگنال های خریدار واقعی یاد بگیرم، کمتر نیاز به حدس زدن دارم. هرچه پیشنهاد من واضح تر شود، کمتر زورگو به نظر می رسم. هرچه پیام من مستقیم تر باشد، بله گفتن برای فرد مناسب آسان تر است. بنابراین من بر اساس چیزی که فکر می کنم ممکن است کار کند، کار نمی کنم. من بر اساس آنچه خریدارم قبلاً به من نشان می دهد، می سازم. اینطوری از حدس زدن دست کشیدم. اینطوری شروع به فروش کردم.

من قبلاً فکر می کردم یک نمایشگر فقط یک صفحه نمایش است. محتوا را نشان می داد، فضای روی میز را اشغال می کرد و همین کافی بود. سپس شروع کردم به توجه به مشکلات کوچک اطرافم. چشمانم بعد از جلسات کاری طولانی احساس خستگی می کردند. تیم من مدام در جلسات درخواست تصاویر واضح‌تر می‌کرد. صاحب کافه‌ای که من می‌شناسم می‌خواست یک صفحه برای نمایش منوها، پیشنهادها و یادداشت‌های روزانه بدون چاپ پوسترهای جدید هر روز. یک مدیر فروشگاه در همان نزدیکی هم همین نیاز را داشت. او یک صفحه نمایش تمیز می خواست که بتواند به مشتریان کمک کند محصولات را سریعتر ببینند و باعث شود فروشگاه احساس سازماندهی بیشتری کند. آن موقع بود که دیدم را عوض کردم. نمایشگر شما می تواند بیشتر از نمایش یک تصویر انجام دهد. می تواند کار را پشتیبانی کند، مشتریان را راهنمایی کند، سردرگمی را کاهش دهد و کارهای روزانه را آسان تر کند. وقتی صفحه نمایش را انتخاب می کنم به سه چیز اهمیت می دهم: وضوح، راحتی و هدف. وضوح مهم است زیرا صفحه نمایش باید به راحتی قابل خواندن باشد. وقتی با اسناد، نمودارها یا عکس‌های محصول کار می‌کنم، به متنی نیاز دارم که واضح به نظر برسد و رنگ‌هایی که واقعی باشند. وقتی تصویر نامشخص است، وقتم را برای بررسی دوباره و دوباره جزئیات تلف می کنم. راحتی مهم است زیرا ساعت های زیادی را جلوی صفحه می گذرانم. صفحه نمایشی که روی چشم ها احساس راحتی می کند به من کمک می کند تمرکز داشته باشم. من این را در جلسات طولانی یا جلسات ویرایش بیشتر متوجه می شوم. اگر صفحه نمایش خیلی خشن باشد، توجه من به سرعت کاهش می یابد. هدف مهم است زیرا هر نمایشگر نباید کار یکسانی را انجام دهد. راه اندازی دفتر خانه به ویژگی های متفاوتی از صفحه پیشخوان خرده فروشی نیاز دارد. صفحه نمایش کلاس درس به کاربرد متفاوتی نسبت به میز طراحی نیاز دارد. من یاد گرفتم که انتخاب درست با کار روزانه شروع می شود، نه صفحه محصول. در اینجا نحوه فکر من در مورد آن است. اگر برای کار به نمایشگری نیاز دارم، به دنبال صفحه‌ای می‌گردم که کار با اسناد و تماس‌ها را آسان‌تر کند. نمای بزرگتر به من کمک می کند تا فایل ها را کنار هم مقایسه کنم. چیدمان تمیز میز من را کمتر شلوغ نگه می دارد. وقتی از خانه کار می کنم، این به تنهایی احساس روز را تغییر می دهد. اگر برای یک فضای تجاری به یک نمایشگر نیاز دارم، روی چیزی که مشتریان ابتدا می بینند تمرکز می کنم. یک منوی دیجیتال در یک کافه می تواند سردرگمی در پیشخوان را کاهش دهد. نمایشگر فروشگاه می‌تواند محصولات جدید، قیمت‌ها یا نکات برجسته محصول را نشان دهد. یک بار دیدم یک نانوایی کوچک از یک صفحه نزدیک در ورودی برای نشان دادن لیست نان روز استفاده می کند. مالک به من گفت که مردم سؤالات تکراری کمتری می‌پرسند و خط تسویه‌حساب راحت‌تر حرکت می‌کرد. اگر برای یادگیری یا آموزش به نمایشگری نیاز دارم، محتوایی می‌خواهم که دنبال کردن آن آسان باشد. یک صفحه نمایش در کلاس درس یا اتاق جلسه باید به افراد کمک کند پیام را حفظ کنند. تصاویر واضح، طرح‌بندی‌های ساده و روشنایی پایدار بیشتر از جلوه‌های فانتزی مهم هستند. من به جایگیری هم توجه می کنم. یک صفحه نمایش زمانی بهتر کار می کند که آن را در ارتفاع مناسب تنظیم کنم. تا زمانی که بتوانم مرکز صفحه را نزدیک به سطح چشم نگه می دارم. این تغییر کوچک به من کمک می کند تا از فشار گردن جلوگیری کنم. من مطمئن می شوم که نور پنجره ها به شدت به پانل برخورد نمی کند. یک موقعیت خوب می تواند استفاده از یک صفحه نمایش ساده را بسیار آسان تر کند. تنظیم کابل نیز مهم است. من یک میز تمیز را ترجیح می دهم. سیم های زیاد باعث می شود فضا به هم ریخته شود و این بر نحوه کار من تأثیر می گذارد. وقتی منطقه را مرتب نگه می دارم، آرام تر می مانم و سریعتر از یک کار به کار دیگر حرکت می کنم. دیدگاه من ساده است: یک نمایشگر باید یک مشکل را حل کند. باید به من کمک کند بهتر بخوانم. باید به مشتریان کمک کند تا سریعتر بفهمند. این باید به اتاق کمک کند تا احساس آمادگی بیشتری کند. وقتی یک صفحه نمایش فقط خوب به نظر می رسد اما کار دیگری نمی کند، علاقه ام را از دست می دهم. وقتی با کار روزانه من مطابقت داشته باشد، فورا متوجه ارزش آن می شوم. اگر صفحه نمایشی را انتخاب می کنید، با یک سوال شروع کنید: می خواهم این صفحه برای من چه کاری انجام دهد؟ این سوال انتخاب را عملی نگه می دارد. این به من کمک می کند از ویژگی هایی که استفاده نمی کنم اجتناب کنم. همچنین من را به سمت صفحه‌ای هدایت می‌کند که به نظر مفید است، نه فقط دیدنش. نمایشگر شما می تواند کارهای بیشتری انجام دهد، و من فکر می کنم این ایده مهم است. صفحه نمایش می تواند از فوکوس پشتیبانی کند، در تلاش صرفه جویی کند و فضا را بهتر کار کند. وقتی با این ایده انتخاب می‌کنم، از همان میز، همان اتاق و همان روز چیزهای بیشتری دریافت می‌کنم. با ما در Mu Jingli تماس بگیرید: business@tianjiaodisplay.com/WhatsApp 15382461958.

کاتلر، فیلیپ، 2016، بازاریابی خرده‌فروشی و رفتار خریدار کروگ، استیو، 2014، مرا مجبور نکن فکر کنم سیالدینی، رابرت بی، 2021، تأثیر و روانشناسی خرید لیدول، ویلیام، 2010، اصول جهانی طراحی، میلر، دانلدری، بیلد، بیلد، 2010. 2019، قدرت تجارت ساده نمایشگر